Wanneer is er sprake van een auto waarop de bijtelling van toepassing is?
Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelde onlangs dat het begrip ‘terbeschikkingstelling’ beperkt moet worden uitgelegd: ‘Terbeschikkingstelling’ houdt volgens dit Hof in dat de werknemer voor kortere of langere tijd de feitelijke macht over de auto uitoefent. De werknemer moet dan niet alleen de mogelijkheid hebben om de auto te besturen, maar hij of zij moet ook kunnen bepalen voor welk doel de auto wordt gebruikt.
Een soortgelijke discussie deed zich ook voor in een andere recente zaak. De werkgever (een jachthaven) stelde voor allerlei zakelijke ritten drie auto’s ter beschikking van het personeel. Die auto’s werden dan door de ene, dan door een andere werknemer gebruikt voor zakelijke ritten. Daarvan werd geen rittenregistratie bijgehouden. Na elke rit werden de sleutels weer ingeleverd op het bedrijfskantoor. Alle werknemers verklaarden in het kader van deze procedure schriftelijk dat ze geen enkel privégebruik van de auto’s hebben gemaakt. Rechtbank Breda oordeelde vervolgens dat deze auto’s niet ter beschikking zijn gesteld en vernietigde om die reden de opgelegde naheffingsaanslag loonbelasting. De inspecteur stelde vervolgens hoger beroep in. Het Gerechtshof in Den Bosch liet zich, jammer genoeg, niet uit over de vraag of de auto’s al dan niet ter beschikking zijn gesteld, maar volgde een andere weg: “Met de verklaringen van de werknemers heeft belanghebbende doen blijken dat er niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden met de drie auto’s is gereden”. De tegenbewijsregeling van de bijtelling dus, zij het dat dit tegenbewijs niet met een rittenregistratie, maar met verklaringen van het personeel is geleverd.
De vraag of auto’s al dan niet ter beschikking zijn gesteld, kan in de praktijk lastige discussies en naheffingen opleveren. Het oordeel van Hof Arnhem-Leeuwarden is voor de praktijk van groot belang. Daarnaast blijft gelden dat het bijhouden van een rittenregistratie veel discussies kan voorkomen.
Bron: Auto en Fiscus